Tür Karşılaştırma Ekranı

Kara Ağaçkakan

Dryocopus martius

Ses Kayıtları

Bilimsel Tanım

None

Habitat & Dağılım

None

None

Beslenme & Diyet

None

Alaca Ağaçkakan

Dendrocopos syriacus

Ses Kayıtları

Bilimsel Tanım

Alaca ağaçkakan, 23-25 cm uzunluğa, 34-39 cm kanat açıklığına ve 70-80 g ağırlığa sahip, gövdesindeki siyah-beyaz zıtlığı ve kırmızı detaylarıyla dikkat çeken iri bir ağaçkakandır. Arazide karşılaşıldığında, neredeyse ikizi gibi görünen Orman Alaca Ağaçkakanı (Dendrocopos major) ile inanılmaz derecede sık karıştırılır. Bu iki türü ayırmak için şiddetle dikkat edilmesi gereken kilit ID özelliği yüz desenidir: Orman alaca ağaçkakanında gagadan başlayıp yanağın altından geçen siyah çizgi ("bıyık"), ensedeki siyahlıkla birleşerek kuşun beyaz yanağını tamamen bir çerçeve içine alır (kapalı yanak). Ancak Alaca Ağaçkakanda bu siyah bıyık çizgisi yarıda kesilir ve enseyle birleşmez; dolayısıyla beyaz yanak bölgesi, boynun beyazlığıyla kesintisiz bir şekilde birleşir (açık yanak). İkinci kritik ID farkı karın bölgesindedir; kuyruk altındaki kırmızı bölge Orman Alaca'da çok keskin bir hatla bitip beyaz göğse geçerken, Alaca Ağaçkakanda bu kırmızı bölge göğse doğru silikleşerek (yıkanmış gibi) pembemsi bir geçiş yapar. Böğründe de (yan taraflarında) ince siyah çizgiler bulunur.

Habitat & Dağılım

Orman Alaca Ağaçkakanının aksine, derin ve yoğun ormanların iç kısımlarını sevmez. Daha çok açık, güneşli ve insan etkisinin olduğu alanlara adapte olmuştur. Meyve bahçeleri, zeytinlikler, bademlikler, köy kenarlarındaki kavaklıklar, şehir parkları ve bağlar en çok tercih ettiği yaşama alanlarıdır.

Ön Asya, Orta Doğu (Türkiye dahil) ve Güneydoğu Avrupa'ya özgü bir türdür. Yirminci yüzyılda doğal yayılış alanını hızla kuzeye ve batıya (Orta Avrupa'ya) doğru genişleten nadir türlerden biridir. Genellikle yerleşik yaşarlar, göç etmezler.

Beslenme & Diyet

Ağaçkakanlar arasında diyeti en fazla bitkisel besin içeren (omnivor) türlerden biridir. Yaz aylarında ağaç kabuklarının altındaki böcekleri, karıncaları ve tırtılları avlasalar da, sonbahar ve kış aylarında diyetlerinin büyük kısmını meyveler (kiraz, incir, dut, kayısı) ve sert kabuklu yemişler (ceviz, badem, fındık) oluşturur. Cevizleri kırmak için ağaç gövdelerindeki özel oyuklara (örs) sıkıştırıp gagalayarak parçalarlar.

İlginç Bilgiler

Beslenme esnekliği, onların Avrupa'da yayılmalarını sağlayan en büyük avantaj olmuştur. Bölge savunması veya eş bulma için yaptıkları gövde gagalama (drumming - davul çalma) sesi, Orman Alaca'ya kıyasla daha zayıf, daha az rezonanslı ve süresi daha kısadır.