Tür Karşılaştırma Ekranı

Nil Kazı

Alopochen aegyptiaca

Ses Kayıtları

Bilimsel Tanım

None

Habitat & Dağılım

None

None

Beslenme & Diyet

None

Akyanaklı Kaz

Branta leucopsis

Ses Kayıtları

Bilimsel Tanım

Akyanaklı kaz, 55-70 cm uzunluğa, 130-145 cm kanat açıklığına ve 1.5-2.2 kg ağırlığa sahip; gri, siyah ve beyaz renk bloklarıyla muazzam bir tezatlık oluşturan orta boylu bir kaz türüdür. Arazide veya kışlaklarında teşhis edilmesi en kolay kazlardan biridir. Gözden kaçması imkansız ID özelliği, ismine ilham veren krem/beyaz renkli yüzüdür: Başının tepesi, ensesi, boynu ve göğsü kalın bir kukuleta gibi tamamen siyahtır. Bu siyah kukuletanın içinde yüzünün ve alnının bembeyaz oluşu onu bir tablo gibi çizer; gagadan göze doğru uzanan sadece ince siyah bir maske çizgisi bulunur. Sırtı mavi-gri bir tondadır ancak uçuş tüylerinde yatay olarak uzanan siyah ve beyaz renkli belirgin şeritler (çizgili desen) bulunur. Alt kısmı gümüşi bir beyazlıktadır.

Habitat & Dağılım

Üreme döneminde kutup tundralarındaki sarp kayalık uçurumları, buzul göllerinin kıyılarını ve ıssız adaları tercih ederler. Kış aylarında ise deniz kıyısındaki tuzlu çayırları, deniz börülcesi tarlalarını ve özellikle hasat edilmiş tarım arazilerini kullanırlar.

Tam bir Arktik kutup türüdür. Grönland'ın kuzeydoğusu, Svalbard Takımadaları ve Rusya'nın kuzeybatı kutup adalarında ürerler. Kış aylarında devasa, gürültülü sürüler halinde güneye inerek Kuzeybatı Avrupa'ya (özellikle İskoçya, İrlanda, Hollanda ve Almanya kıyılarına) göç ederler. Türkiye'ye normal şartlarda gelmezler, sadece çok sert kışlarda izole bireyler rastlantısal (vagrant) olarak görülebilir.

Beslenme & Diyet

Tamamen otçuldurlar (herbivor). Kış aylarında sığ köklü otlar, yoncalar ve tarlalara dökülmüş hasat atığı tahıllarla beslenirken; yazın Arktik tundrada bulabildikleri liken, yosun, bodur söğüt sürgünleri ve arktik bitki köklerini tüketirler.

İlginç Bilgiler

Bu kuşların belgesellere sıklıkla konu olan ve akıllara durgunluk veren bir hayatta kalma ritüeli vardır. Tilki ve kutup ayılarından korunmak için yuvalarını dik, ulaşılmaz uçurumların kaya çıkıntılarına (bazen 100 metreden yüksekte) yaparlar. Ancak yavrular yumurtadan çıktıktan sadece 3-4 gün sonra otlayabilmek için aşağı inmek zorundadır. Ebeveynler uçurumun dibinden yavrularına seslenir ve kanatları olmayan pofuduk yavrular, serbest düşüşle o uçurumdan kendilerini metrelerce aşağıya, kayaların üzerine bırakırlar. Küçük boyutları ve esnek tüy yapıları (terminal hızları düşük olduğu için) sayesinde çoğu sekerek hayatta kalır ve ebeveynlerine katılır. Eski çağlarda insanlar bu kuşların yazın nereye kaybolduğunu bilmedikleri için, onların ağaçlardaki kayalara yapışan deniz kabuklularından (barnacle) türediğine inanmışlardır; İngilizce ismi (Barnacle Goose) bu mitolojik yanılgıdan gelir.