Ada Doğanı

Üreme dönemlerinde başta Yunanistan, Kıbrıs, Kanarya Adaları, İbiza, İspanya, İtalya, Hırvatistan, Fas ve Cezayir olmak üzere ağırlıklı olarak Akdeniz havzasındaki ıssız adalarda ve dik deniz falezlerinde koloniler kurarlar.

Dünya üzerindeki en uzun ve kesintisiz kuş göçü rotalarından birini tamamlarlar. Sonbaharda üreme alanlarını terk eden ada doğanları, Afrika kıtasını boydan boya aşarak kışı geçirmek üzere Madagaskar ve çevresindeki Mascarene adalarına ulaşırlar.

Üreme ve yuvalama için özellikle sarp, kayalık ve insan erişiminden uzak deniz kıyısı falezlerini ve ıssız adaları tercih ederler.

Genellikle açık deniz üzerinde avlanırlar; ayrıca kıyı şeritleri, sulak alanlar, otlaklar ve seyrek ormanlık alanlar üzerinde de devriye gezerler. Üreme öncesi dönemde böcek bulabilmek için ada kolonilerinden yüzlerce kilometre içerideki kara alanlarına kadar uçuş yapabilirler.

Diyetleri mevsime bağlı olarak belirgin bir değişim gösterir. Yılın büyük bir bölümünde havada uçuşan büyük böceklerle (özellikle yusufçuklar ve çekirgeler) beslenirken, üreme döneminde tamamen Akdeniz üzerinden göç eden küçük ötücü kuşlara yönelirler.

Doğangillerin karakteristik özelliği olan yüksek hızlı dalışların (stoop) yanı sıra, avlarını uzun mesafeler boyunca havada yüksek manevra kabiliyetiyle kovalayarak yakalama konusunda son derece yeteneklidirler.

Kuzey yarımküredeki çoğu kuş türü ilkbaharda ürerken, Ada Doğanı yavrularını yumurtadan çıkarmak için Ağustos sonu veya Eylül başını bekler. Bu gecikmiş üreme zamanlaması, Avrupa'dan Afrika'ya göç eden milyonlarca küçük ötücü kuşun Akdeniz üzerindeki geçişine tam olarak denk gelir ve yavrular için zengin bir taze besin kaynağı sağlar.

Genellikle 300 çifte kadar kalabalık koloniler halinde yaşarlar. Koloni etrafındaki hava sahasını kararlılıkla korur; martı veya güvercin gibi diğer kuşları agresif şekilde uzaklaştırırlar. Güneş battıktan sonra, alacakaranlıkta (civil twilight) bile avlanmaya devam edebilen nadir gündüz yırtıcılarındandır.